عملکرد رادیاتور تحت تأثیر عوامل متعددی قرار می گیرد که در طول طراحی و نگهداری نیاز به توجه دقیق دارد:
1. پارامترهای ساختاری: فاصله پرههای رادیاتورهای پرهدار (بسیار کوچک منجر به تجمع گرد و غبار میشود، خیلی بزرگ باعث کاهش راندمان همرفت میشود؛ معمولاً 8 تا 15 میلیمتر)، ارتفاع/ضخامت باله (بالههای بالاتر منجر به اتلاف گرما بیشتر میشود، اما ضخامت بیش از حد باعث افزایش مقاومت پرتوهای حرارتی بیشتر میشود) مساحت، اما باید با حجم مخزن روغن مطابقت داشته باشد).
2. پارامترهای سیال: سرعت سمت روغن (تقریباً 0.1{4}} 0.3 متر بر ثانیه برای همرفت طبیعی، تقریباً 0.5{7}}1.5 متر بر ثانیه برای گردش اجباری؛ سرعت بالاتر منجر به ضریب انتقال حرارت بیشتر میشود)، سرعت باد در سمت هوا (تقریباً m2-05). 2-5 متر بر ثانیه برای خنک کننده هوا؛ افزایش سرعت باد به طور قابل توجهی مقاومت حرارتی سمت هوا را کاهش می دهد.
3. عوامل محیطی: دمای محیط (هر چه دما بالاتر باشد، اختلاف دمای روغن کمتر میشود، و راندمان اتلاف گرما کمتر میشود؛ نظارت دقیق در تابستان لازم است)، رطوبت هوا (رطوبت بالا به راحتی منجر به تراکم در سطح رادیاتور میشود، که باعث خوردگی فلز در طول زمان میشود و رسانایی رادیاتور در سطح رادیاتور کاهش مییابد) تشکیل یک لایه عایق حرارتی، افزایش مقاومت حرارتی لازم است.
4. خواص مواد: مواد رادیاتور معمولاً فولاد کم کربن{{1} (رسانایی حرارتی تقریباً 45-50 W/(m·K)) یا آلیاژ آلومینیوم (رسانایی حرارتی تقریباً 200-230 W/(m·K)) هستند. آلیاژ آلومینیوم دارای راندمان اتلاف حرارت بالاتر است، اما همچنین گران تر است. انتخاب باید بر اساس ملاحظات اقتصادی انجام شود.


